Abdij St. Benedictusberg Vijlen

 

Historie.

Het kloostergebouw, dat bij velen de indruk wekt al eeuwen oud te zijn, dateert van het jaar 1923. Het is een van de vroegste werken van de later bekend gewoi-den Duitse architecten Dominicus Böhm en Martin Weber. De opdrachtgever tot deze bouw was Dom Romualdus Wolters, sinds 1920 abt van de St.Clemens- en Benedictusabdij te Merkelbeek, die met zijn grotendeels Duitse convent in 1923 verhuisde naar de nog in aanbouw zijnde abdij te Mamelis, sindsdien St.Benedictusberg genaamd. De abdij behoorde destijds tot de Congregatie (groepering van abdijen) van Subiaco. Het was een ongelukkige tijd om te bouwen, wegens de toenmalige economische situatie. Daardoor kon de ontworpen kerk niet gebouwd worden en moesten de monniken zich behelpen met een kloostergang als noodkerk. De financiële zorgen drukten op iedereen, wat niet ten goede kwam aan het geregelde kloosterleven. De aansluiting bij de Congregatic van Beuron in 1927 bracht enige verbetering in de toestand. Het aantal monniken groeide en in 1935 telde communiteit zelfs 43 leden.

Stilaan zou de abdij ook de geldelijke moeilijkheden wel te boven zijn gekomen als niet de tweede wereldoorlog voor het klooster een zodanige crisis had veroorzaakt, dat het bijna was ten onder gegaan. Een groot gedeelte van de monnikken werd verplicht dienst te nemen in het Duitse leger en na de bevrijding van Nederland werden de overgebleven rnonniken geinterneerd en vervolgens naar Duitsland gestuurd. De daarop volgende jaren werd het huis achtereenvolgens bewoond - of liever uitgewoond - door het Amerikaanse leger, grenswacht, politieke delinquenten en Indonesische gerepatrieerde gezinnen. Dank zij de goede zorgen van de enige Nederlands monnik van de communiteit, die had mogen blijven, werden de sacristie en de bibliotheek voor plundering gespaard, maar verder werd er veel vernield of gestolen en gingen veel kostbare installaties verloren.

Intussen hadden ook de kerkelijke autoriteiten zich met het lot van de abdij beziggehouden en in 1947 werd het klooster overgedragen aan de Congregatie van Solesmes, waartoe ook de andere Nederlandse abdijen behoorden. De St.Paulusabdij te Oosterhout werd uitgenodigd om, zodra dit mogelijk zou zijn, de abdij St.Benedictusberg weer te bevolken. Zo arriveerden op 15 november 1951 uit Oosterhout 13 monniken met Pater Vincentius Truijen als prior. Aanstonds hernamen zij het koorgebed, dat sindsdien niet meer onderbroken is.

Het eerste begin was moeilijk. Er woonden nog 10 gezinnen in het gebouw dat totaal onderkomen was en waarin zich allerlei onkloosterlijke gebeurtenissen afspeelden. Er waren nog geen inkomsten en slechts het allernoodzakelijkste om te kunnen ]even en Gods lof te zingen was aanwezig. Vertrouwend echter op de goddelijke voorzienigheid, die hier inderdaad wonderen heeft verricht, ging men aan het werk. Er werd gebroken, gebouwd, geschilderd, de verwarming werd vernieuwd, het meubilair aangevuld, de sacristie werd ruim voorzien van gewaden, de bibliotheek op peil gebracht, het bos werd opnieuw ingeplant, de boerderij, daterend uit 1623, werd o.l.v. Monumentenzorg gerestaureerd, het kloostergebouw werd van stalen ramen voorzien er werd zelfs een kerk met een grote crypte gebouwd, ontworpen door Pater Hans van der Laan. Intussen groeide het aantal monniken gestadig en in 1961 werd de communiteit zelfstandig. Vier jaar later kozen de monniken hun eerste abt, Dom Nicolaas de Wolf, die op 30 januari 1965 de abtszegen ontving.

Bij de oprichting van de Nederlandse Congregatie in 1967 gaf de commuiniteit er de voorkeur aan lid te blijven van de Congregatie van Solesmes. Zij heeft tevens het gebruik van het Latijn en het Gregoriaans in de liturgie gehandhaafd.

Op 4 mei 1968 had de consecratie van de abdijkerk plaats: de kroon op het werk, en een zichtbaar teken van Gods zegen. De kerk is toegewijd aan de Moeder Gods en Maagd Maria, de crypte aan de H. Benedictus. Het H.Sacrament wordt bewaard op het hoofdaltaar van de crypte. In de tweede en derde kapel links in de crypte bevinden zich biechtstoelen, in de andere kapellen de staties van de kruisweg. In het altaar van de bovenkerk rust het gebeente van de H.Martelaar Antipas, afkomstig uit een Romeinse catacombe. In de toren hangen vijf klokken, genoemd naar koning David en de vier grote profeten: Jeremia, Jesaja, Ezechiël en Daniël.

Na een vruchtbare ambtsperiode van 32 jaar deed Dom Nicolaas de Wolf afstand van zijn functie. En op 4 december 1996 werd tot zijn opvolger gekozen Dom Adrianus Lenglet, die evenals zijn voorganger op 30 januari d.o.v. de abtszegen ontving.

De bewoners van deze abdij zijn monniken van St.Benedictus. Wat is de zin van hun bestaan? Wat doen zij?

Zij stellen hun leven in dienst van de verheerlijking van God en willen in arbeidzame rust met Hem samenleven. Zij stellen de Kerk, het Volk Gods, in zijn verbondenheid met God tegenwoordig. Zij willen door hun leven zelf getuigenis afleggen dat God iemand is die de mensen bemint en door de mens bemind kan worden. Ondanks hun afzondering staan zij dus niet buiten de wereld, maar er - als het hart - midden in. Door deze bij uitstek apostolische taak benadrukken zij de ware zin van het ]even en houden zij voor heel de mensheid het uitzicht open op de eeuwigheid. De meest wezenlijke factor van het ]even van de monniken is het gebed, dat al hun bezigheden moet doordringen en waarop ook al hun bezigheden gericht moeten zijn. Het vindt zijn hoogtepunt in de dagelijkse viering van de geconcelebreerde Hoogmis en de getijden. De getijden worden geheel gezongen en zijn evenals de Hoogmis toegankelijk voor iedereen. De tijd buiten het koorgebed en de geestelijke lezing besteden de monniken aan studie en handenarbeid, waardoor zij het juiste evenwicht in hun leven brengen en tevens in hun levensonderhoud voorzien. leder krijgt daarbij een taak volgens de aanwijzingen van de abt en de behoeften van het klooster, waarbij aanleg en karakter van de monnik medebepalend zijn. Er is een portier; de jonge monniken moeten gevormd worden, de gasten moeten ontvangen worden, voor de maaltijden moet gezorgd worden, er is een moestuin, een bakkerij, een kleermakerij, een wasserij, een schoenmakerij; de zieken vragen verpleging; de monniken schilderen, timmeren, smeden en houden het gebouw schoon. Een hostiebakkerij (tot in 2004), een boekbinderij en een paramentenatelier zorgen voor een bescheiden bron van inkomsten.

Zo brengen zij hun dagen door in gebed, studie en arbeid, waardoor zij een altijddurend dankoffer brengen aan God tot lof van zijn Naam en tot zegen voor geheel de mensheid.

 

Voor de tijdstippen van aanvang van de Hoogmis en de getijden van Abdij St. Benedictusberg.

Voor foto's van de bouwkunst van de abdij.

Wwebsite van de abdij: www.benedictusberg.nl en email: abdij@benedictusberg.nl . Via www.monasteria.org kunt u via de link "Kloosters" naar "Benedictijnen" ook een korte pagina over de Abdij St. Benedictusberg vinden of andere kloosters.

De Stichting Van der Laan heeft een site in voorbereiding over de architectuurrichting
"de Bossche School". Pater Hans van der Laan, lid van de kloostergemeenschap (overleden 19 aug. 1991), heeft een bijzondere maatverhouding gebruikt bij de bouw van het nieuwere deel van het klooster. (zie foto's). U kunt als "Vriend van de Van der Laan Stichting" de stichting financieël ondersteunen. Het informatieadres van de stichting is Aalsmeerder Veerhuis Sloterkade 21 1058 HE Amsterdam